Hallo allemaal,
Jemig wat een druk bewogen december hebben wij achter de rug!
Het begon eigenlijk allemaal al eind november, ik merkte dat Papi wat vaker zijn piep zat te likken en vond zo af en toe ineens een plasje waar het niet hoort, nou heb ik dat meegemaakt met Spooky, die had wat last van blaasgruis dus ik dacht donderdag 27 november, laat ik even naar de DA gaan.
Die constateerde inderdaad blaasgruis en Papi moest op dieetvoer, ik moest hem goed in de gaten houden en ging weer naar huis.
De dag erna merkte ik dat papi steeds ging proberen te plassen maar dat het niet lukte, ik heb het even een halve dag aangekeken maar hij ging zich steeds slechter voelen en bleef gerust een minuut of tien in plashouding staan zonder een drup te verliezen. Ik ben toen toch maar als een speer naar de DA terug gegaan en daar bleek dat hij verstopt was. ze hebben hem toen een katheter gegeven en na 2 uur kon ik hem ontstopt mee terug naar huis krijgen
een week lang ging het goed tot het 5 december was en ik overdag eigenlijk al een btje het idee kreeg dat het niet helemaal goed ging, hij was weer wat aan het mauwen enzo,. maar er kwamen nog wel wat druppels uit en ik dacht zolang er iets uitkomt zou het wel goed zijn en ben toch sinterklaasavond gaan vieren bij mijn zus.
Maar kolere wat had ik mij vergist zeg!! toen ik 's avonds om half elf thuis kwam kon ik hem nergens vinden, terijl hij juist altijd naar me toekomt zodra ik thuis ben. Ik vond hem toen zittend in de badkamer in een hoekje, heel ongelukkig en zachtjes mauwend en piepend.
Hals over kop naar het dierenziekenhuis gegaan alwaar hij weer een katheter kreeg en een nachtje moest blijven. ik zou hem de dag erna weer mogen halen.
Zaterdagmiddag kreeg ik een telefoontje dat ze bij het verwijderen van de katheter nog zoveel gruis zagen. Ik kreeg op dat moment twee opties, óf katheter drie dagen laten zitten en kijken of dat zou helpen om helemaal schoon te worden, óf een operatie ondergaan, een penisamputatie, dan zou hij nooit meer verstopt kunnen zitten. Maar de operatie zou 800 euro gaan kosten terwijl ik ondertussen al op de 370 euro zat. Voor mij was het dus eigenlijk geen optie en ik heb hem mee naar huis genomen met de katheter.
Zondag echter ging zelfs de katheter verstopt zitten en na een paar ur kwam het wel los maar ook met een hoop bloed erbij. Op de volgende foto zie je ook echt het bloed uit het buisje komen
Mijn kleine man was ook echt ongelukkig en had al zoveel pijn gehad dat ik radeloos werd. het breekt echt je hart om dat te zien. Gelukkig vond ik veel steun bij m'n familie, m'n vrienden en de dames van het kittens en kattenforum. zelf wist ik dat zo'n operatie eigenlijk onvermijdelijk zou worden. Dan maar niet op vakantie en mijn vakantiegeld inzetten. Het is mijn grootste vriend en ik wilde gewoon niet meer dat hij pijn had.
Ik had me voorgenomen om maandag te gaan bellen naar diverse artsen om te kijken of het ergens anders goedkoper kon.
Toen gebeurde er iets wat ik nooit verwacht of gehoopt had, ik werd maandagochtend gebeld door de DA die het weekend dienst had, een zeer vriendelijke dame. Zij had ook bedacht dat de operatie onvermijdelijk was en had gezien dat ik had aangegeven dat dat financieel eigenlijk onmogelijk was. Ze heeft toen uit eigen beweging contact gezocht met de chirurg en hem verzocht om korting. Ik mocht hem laten opereren voor 200 euro!! Ze bood haar excuses aan dat ze dat had gedaan zonder met mij te overleggen en zei dat ik er maar over moest denken. Ik viel zowat van mijn stoel!! wat nou excuses en denken, ik kon haar wel zoenen!!
Dus gelijk een afspraak gemaakt voor dinsdag, papi zou zijn penisamputatie krijgen.
De operatie was goed verlopen, ik mocht hem ophalen. wel met antibiotica, pijnstillers enzo. en die vreselijke kap die in principe 4 weken zou moeten blijven zitten.
Op deze foto zie je de rust die over hem kwam, door de pijnstillers had hij niet veel last en hij was blij om thuis te zijn.
Er was me verteld dat de pijnstiller wel absoluut met eten gegeven moest worden alleen wilde papi niet eten, eerst nog wel een btje natvoer zodat ik het kon geven maar op een gegeven moment wilde hij helemaal niets meer.
de wond zag er ook echt vreselijk pijnlijk uit
kan me voorstellen dat dat heel erg pijn doet en dat je dan geen trek meer hebt
Vocht is op zo'n moment wel heel belangrijk, zeker omdat het gruis er uit moest spoelen, dus ik heb hem met een spuitje steeds water in z'n mond gespoten.
Ik ben toen toch weer terug gegaan naar de DA en daar hebben ze hem nagekeken, met de wond ging het goed en ik kreeg tabletjes mee om de eetlust op te wekken. Ook mocht ik even stoppen met het dieet omdat ik eerst moest zorgen dat ie iets binnen moest krijgen, dus lekker kipfilet gekocht en dat ging er prima in, de tabletjes deden goed hun werk en na twee dagen ging hij gelukkig weer uit zichzelf eten.
en drinken
Hij was al die tijd echt enorm aanhankelijk en wilde niets liever dan zoveel mogelijk bij mij zijn.
erg handig tijdens het gamen maar ach, hij was zo zielig
De 24e hadden we weer een afspraak voor wondcontrole en toen mocht gelukkig de kap er ook al af, Papi ging gelijk druk aan het rennen en springen thuis zo heerlijk vond hij het dat ie verlost was van dat rotding.
afgelopen week zijn we nog een keer terug geweest naar de DA, de wond ziet er mooi uit en zelfs de haartjes op zijn kont gaan wer wat groeien maar hij blijft nog lekken. Hij word er zelf wat gefrustreerd van want hij zit constant zichzelf schoon te likken dus ik dacht laat ik toch maar even gaan om te zien hoe of wat.
Nu werd me verteld dat incontinentie een complicatie van de operatie kan zijn, dus de mogelijkheid bestaat dat ie daar nooit vanaf komt, vaak ook gebeurd het dat het gewoon een paar maanden kan duren maar uiteindelijk toch goedkomt. Maar ze heeft ook zijn bloed gecontroleerd en daar zaten nog wel wat bloedcelletjes bij, minimaal maar toch. Dus voor de zekerheid heb ik nog een antibioticakuur meegekregen. na twee weken moet ik even zijn urine laten controleren.
Het heeft me ten eerste een hoop geld gekost, zo'n 750 euro, ook een hele hoop zorgen en slapeloze nachten. Maar Papi is weer vrolijk en actief en aanhankelijker dan ooit. Het is het ongetwijfeld allemaal waard geweest.
Groetjes uit huize kreukie!
| 
